Wieża Eiffla

Położenie

Pole Marsowe w centrum Paryża.

Opis budowli

Jest to misterna, ażurowa, stalowa konstrukcja kratowa. Jej całkowita wysokość zwiększała się kilka razy za sprawą zamocowanej na jej szczycie anteny

* m (wysokość do zamocowanej na szczycie flagi)
* m (wysokość z zamocowaną anteną)
* m (wysokość z zamocowaną anteną)
* m (wysokość z zamocowaną anteną)

Cała konstrukcja wieży składa się z 18 038 części metalowych i ok. 2,5 mln. nitów i jej całkowita masa, razem z betonowymi filarami wynosi ok. 10 000 ton. Wywiera na podłoże 4,5 ton/m² nacisku.

Konstrukcja wsparta jest na czterech trapezoidalnych podstawach o boku 25 m każdy; posiada trzy tarasy

* pierwszy na wysokości 58 m, drugi na wysokości 116 m a trzeci na wysokości 273 m.

Zajmuje obszar o boku 125 m. W latach 1980-1985, została przeprowadzona renowacja w wyniku której straciła na wadze 1 343 tony. Również wtedy zamocowano na wieży nowe oświetlenie składające się z 352 reflektorów, każdy po 1000 watów, oświetlających wieżę w nocy. O godzinie 24.00 wieżę pokrywają światełka, które z daleka przypominają brokat. Co pięć lat wieża jest malowana, a do tego celu zużywa się 50 ton farby.

Historia

Faktycznym projektantem wieży Eiffla jest młody i zdolny pracownik w biurze Eiffla, Maurice Koechlin. 18 września 1884 roku Eiffel, Koechlin i Nougier szef biura i dwóch jego pracowników) zgłaszją patent zarejestrowany pod numerem 164364. Projekt zostaje zaprezentowany publicznie. 12 grudnia Eiffel odkupuje prawa autorskie od Koechlina i Nougiera, wraz z prawami do własności intelektualnej do projektu. Budową od 1887 kieruje Koechlin (Budowa 1887-1888). Wieża została zbudowana z okazji Wystawy Światowej, jako przykład szczytu możliwości technicznych swoich czasów oraz symbol potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji w tym okresie. Po zakończeniu wystawy wieża miała zostać rozebrana, jednak dzięki temu, że na szczycie konstrukcji stworzono min. laboratorium meteorologiczne - wieża nie została zdemontowana.

W 1884 został opracowany pierwszy projekt wieży o wysokości 300 m. Spośród wielu propozycji minister handlu odpowiedzialny za wystawę wybrał projekt Eiffela. Początkowo planowano wybudowanie wieży w kształcie mostu nad rzeką Sekwaną ale nie mogło to być zrealizowane z powodu złego podłoża na brzegach rzeki. Spośród 107 propozycji lokalizacji wieży ostatecznie zdecydowano się na Pole Marsowe, na którym odbywała się wystawa.

W 1886 zostały rozpoczęte prace przygotowujące teren pod budowę. Zbudowane zostały 4 kamienne fundamenty o powierzchni ponad 650 m² każdy i sięgające od strony Pola Marsowego 14 m pod ziemię a z drugiej strony 8 m. Prace nad fundamentami zakończono 30 czerwca 1887. Nie podobało się to znanym artystom, którzy zorganizowali akcję protestacyjną przeciwko budowie wieży. Byli wśród nich pisarze, malarze, rzeźbiarze i architekci. Nie przeszkodziło to jednak w prowadzeniu prac nad wieżą zgodnie z planem. Po roku czasu 4 słupy zostały połączone w platformę. W sumie cała wieża składa się z trzech platform. Gotowe części metalowe były produkowane w fabryce w Levallois-Perret, które po przetransportowaniu na plac budowy wystarczyło tylko połączyć ze sobą. Aby skończyć budowę na czas, pracowano 10 godzin dziennie. W końcu 31 marca 1889 Eiffel mógł wywiesić flagę francuską.

Na budowę wieży przeznaczono kapitał 5 100 000 franków, który zwrócił się już w roku otwarcia wieży dla turystów. Dodatkowe zyski były czerpane ze sprzedaży małych figurek w kształcie wieży.

Źródło: Wikipedia